Kürtçede Sahiplik ve Aitlik — Ders 24

──────────────────────────────
BU DERSTE NE ÖĞRENECEĞİZ?
Bu derste bir şeyin kime ait olduğunu sormayı ve söylemeyi öğreneceğiz. "Bu benim", "Bu senin mi?" gibi cümleleri Kürtçede nasıl kuracağımızı göreceğiz. Kürtçede sahiplik ifade edilirken "ya" ve "yê" kelimeleri çok önemli bir rol oynar. Ayrıca iyelik zamirlerini (benim, senin, onun) detaylıca inceleyeceğiz.


TEMEL KAVRAMLAR: "YA" ve "YÊ"
Kürtçede "ya" ve "yê" kelimeleri, bir ismin yerini tutan veya o isme ait olan şeyi belirten kelimelerdir. Hangi birinin kullanılacağı, ait olan nesnenin cinsiyetine (eril/dişil) veya tekil/çoğul olmasına bağlıdır.
Yê → Eril (nêr) isimler ve TÜM ÇOĞUL (pirjimar) isimler için kullanılır.
Ya → Sadece dişil (mê) ve tekil isimler için kullanılır.
Yani bir isim çoğul olduğunda cinsiyeti ne olursa olsun (ister eril ister dişil olsun) artık "ya" kullanılmaz, sadece "yê" kullanılır. Örneğin "pirtûk" (kitap) dişildir, "ya" alır. Ama "pirtûk" (kitaplar) çoğul olduğunda "yê" alır.
Ev pirtûk ya min e. (Bu kitap benimdir. - Tekil, dişil)
Ev pirtûk yê min in. (Bu kitaplar benimdir. - Çoğul, yê kullanıldı)
Peki bu kural sadece "benim" için mi geçerli? Hayır, her zamir için geçerlidir. Örneğin "Bu kitap bizim" derken nesne tekildir ve dişildir, bu yüzden "ya" kullanırız:
Ev pirtûk ya me ye. (Bu kitap bizimdir. - Tekil, dişil)
Ama aynı nesne birden çoksa (yani çoğul ise), cinsiyeti ne olursa olsun "yê" kullanırız:
Ev pirtûk yê me ne. (Bu kitaplar bizimdir. - Çoğul, yê kullanıldı)


İYELİK ZAMİRLERİ (Sahiplik)
Kürtçede "benim, senin, onun" gibi sahiplik bildiren kelimeler şunlardır:
Yê min / Ya min — Benim (eril / dişil)
Yê te / Ya te — Senin (eril / dişil)
Yê wî — Onun (erkek için)
Yê wê / Ya wê — Onun (kadın için)
Yê me / Ya me — Bizim (eril / dişil)
Yê we / Ya we — Sizin (eril / dişil)
Yê wan / Ya wan — Onların (eril / dişil)


SAHİPLİKTE İKİ FORM (İKİSİ DE DOĞRU)
Kürtçede sahiplik ifade edilirken iki farklı yapı kullanılır ve ikisi de dilbilgisi açısından doğrudur:
1. YALIN (UZUN) FORM: "Bu benimdir" demek istediğimizde, nesne cümlenin başında ayrı durur ve "yê/ya" ile bağlanır.
Ev kitêb yê min e. (Bu kitap benimdir.)
Ev pirtûk ya min e. (Bu kitap benimdir.)
Ev pirtûk yê min in. (Bu kitaplar benimdir.) → Çoğul olduğu için "yê" kullanıldı ve fiil "-in" oldu.
2. TAMLAMA (KISA) FORM: 
Ev pirtûka min e. (Bu benim kitabımdır.)
Ev kitêbê min e. (Bu benim kitabımdır.)
Ev pirtûkên min in. (Bunlar benim kitaplarımdır.) → Çoğul olduğu için "-ên" eki kullanıldı.
ÖNEMLİ BİR NOT (YANLIŞ KULLANIM)
Sahiplikte iki tane doğru yöntem vardır: "Ev pirtûk ya min e" (uzun) veya "Ev pirtûka min e" (kısa). Ama bu ikisini birleştirip "Ev pirtûka ya min e" DEMEYİZ. Bu yanlıştır. 
Günlük dilde insanlar genel olarak kısa formu tercih eder. Yani ismin sonuna iyelik eki getirilir. İşte en sık kullanacağın örnekler:
Ev şîrê min e. (Bu benim sütüm.)
Ev hevalê min e. (Bu benim arkadaşım.)
Ev jina min e. (Bu benim karım.)
Ev mêrê min e. (Bu benim kocam.)
Ev pirtûka min e. (Bu benim kitabım.)
Sadece nesneyi işaret edip ismi söylemeden "Bu benim" dediğimizde "yê/ya" kullanırız:
Ev yê min e. (Bu benimdir. - Eril)
Ev ya min e. (Bu benimdir. - Dişil)


SORU SORMA: "BU KİMİN?"
Bir şeyin kime ait olduğunu sormak için şu kalıpları kullanırız:
Yê kê ye? — (Eril bir nesne için) Kimin?
Ya kê ye? — (Dişil bir nesne için) Kimin?
Yê kê ne? — (Çoğul nesneler için) Kimin?
Örnek:
Ev yê kê ye? — Bu kimin? (Eril)
Ev ya kê ye? — Bu kimin? (Dişil)
Ev yê kê ne? — Bunlar kimin? (Çoğul)
Eğer tamlama (kısa form) ile soruyorsak:
Ev pirtûka kê ye? — Bu kimin kitabı?
Ev hevalê kê ye? — Bu kimin arkadaşı?
Ev pirtûkên kê ne? — Bunlar kimin kitapları? (Çoğul)


CEVAP VERME
Bir soruya cevap verirken nesnenin cinsiyetine ve tekil/çoğul olmasına göre "yê" veya "ya" kullanırız.
Yalın Cümle (Uzun Form):
Ev yê min e. — Bu benim. (Eril)
Ev ya te ye. — Bu senin. (Dişil)
Ev yê wî ye. — Bu onun. (Erkek)
Ev ya wê ye. — Bu onun. (Kadın)
Ev yê wan in. — Bunlar onların. (Çoğul)
Tamlama Cümlesi (Kısa Form):
Ev pirtûka min e. — Bu benim kitabım.
Ev hespê te ye. — Bu senin atın.
Ev mala wî ye. — Bu onun evi.
Ev gula wê ye. — Bu onun gülü.
Ev zarokê wan in. — Bunlar onların çocukları.
Ev pirtûkên wan in. — Bunlar onların kitapları. (Çoğul)


CİNSİYET VE ÇOĞUL NASIL ANLAŞILIR?
Kürtçede her ismin bir cinsiyeti vardır. Bunu ezberlemek gerekir. Ancak çoğul yapıldığında cinsiyet ayrımı ortadan kalkar.
Eril (Nêr) İsimler:
kitêb (kitap)
mal (ev)
kur (oğul)
bav (baba)
hesp (at)
dest (el)
çav (göz)
şîr (süt)
Dişil (Mê) İsimler:
pirtûk (kitap)
keç (kız)
dayik (anne)
gul (gül)
kursî (sandalye)
av (su)
Çoğul (Pirjimar) İsimler:
Çoğul olduğunda cinsiyet aramayız. Hepsi "yê" alır. İsimlerin sonuna tamlama için "-ên" veya "-an" eklenir.
pirtûk → pirtûkên (kitaplar)
heval → hevalan (arkadaşlar)
mal → malan (evler)
gul → gulan (güller)


ÖRNEK CÜMLELER
Yalın Kullanım (Nesne ismi olmadan, sadece "Bu benim"):
Ev yê min e. — Bu benim (eril bir nesne).
Ev ya min e. — Bu benim (dişil bir nesne).
Ev yê min in. — Bunlar benim (çoğul nesneler).
Tamlama Kullanımı (Nesne ismiyle birlikte):
Ev kitêbê min e. — Bu benim kitabım.
Ev pirtûka min e. — Bu benim kitabım.
Ev hespê te ye. — Bu senin atın.
Ev gula wê ye. — Bu onun gülü.
Ev mala wî ye. — Bu onun evi.
Ev şîrê min e. — Bu benim sütüm.
Ev hevalê min e. — Bu benim arkadaşım.
Ev zarokê me ne. — Bunlar bizim çocuklarımız.
Ev pirtûkên te ne. — Bunlar senin kitapların. (Çoğul)


SORU VE CEVAP DİYALOĞU
A: Ev çi ye? (Bu ne?)
B: Ev pirtûk e. (Bu kitap.)
A: Ev ya kê ye? (Bu kimin? - Yalın form, dişil)
B: Ev ya min e. (Bu benim.)
A: Ev pirtûkên kê ne? (Bunlar kimin kitapları? - Tamlama, çoğul)
B: Ev pirtûkên min in. (Bunlar benim kitaplarım.)
A: Ev hespê kê ye? (Bu kimin atı? - Tamlama formu)
B: Ev hespê wî ye. (Bu onun atı.)
A: Ev gula kê ye? (Bu kimin gülü? - Tamlama formu)
B: Ev gula wê ye. (Bu onun gülü.)


ALIŞTIRMALAR
1. "Ev yê min e." ne demek? → ................
2. "Bu senin (dişil)." Kürtçesi? → ................
3. "Ev ya kê ye?" cümlesinin Türkçesi? → ................
4. "Bu onun (erkek)." Kürtçesi? → ................
5. Eril bir nesne için "Bu bizim" nasıl denir? → ................
6. Çoğul bir nesne için "Bunlar sizin" nasıl denir? → ................
7. "Ev zarok yê wan in." cümlesinin Türkçesi? → ................
8. "Bu benim sütüm." cümlesinin Kürtçesi nedir? (Kısa form ile) → ................
9. "Ev hevalê min e." cümlesinin Türkçesi? → ................
10. "Bu benim kitabım." cümlesinin Kürtçesi nedir? (Kısa form ile) → ................

CEVAPLAR:
1. Bu benim. (eril)
2. Ev ya te ye.
3. Bu kimin? (dişil)
4. Ev yê wî ye.
5. Ev yê me ye.
6. Ev yê we ne. (Çoğul olduğu için "ne")
7. Bu çocuklar onların.
8. Ev şîrê min e.
9. Bu benim arkadaşım.
10. Ev pirtûka min e. (veya Ev kitêbê min e.)


──────────────────────────────

BESITZ UND ZUGEHÖRIGKEIT IM KURDISCHEN — LEKTION 24

──────────────────────────────
WAS LERNEN WIR IN DIESER LEKTION?
In dieser Lektion lernen wir, zu fragen und zu sagen, wem etwas gehört. Wir werden sehen, wie man Sätze wie "Das ist meins", "Ist das deins?" auf Kurdisch bildet. Im Kurdischen spielen die Wörter "ya" und "yê" eine sehr wichtige Rolle beim Ausdruck von Besitz. Außerdem werden wir die Possessivpronomen (mein, dein, sein/ihr) im Detail betrachten.


GRUNDKONZEPTE: "YA" UND "YÊ"
Im Kurdischen sind "ya" und "yê" Wörter, die ein Nomen ersetzen oder das Zugehörige bestimmen. Welches verwendet wird, hängt vom Geschlecht (männlich/weiblich) und der Anzahl (Singular/Plural) des besessenen Gegenstandes ab.
Yê → Wird für männliche (nêr) Substantive und ALLE PLURAL (pirjimar) Substantive verwendet.
Ya → Wird nur für weibliche (mê) und singuläre Substantive verwendet.
Wenn ein Nomen also im Plural steht, wird unabhängig vom Geschlecht (männlich oder weiblich) nur "yê" verwendet. Zum Beispiel ist "pirtûk" (Buch) weiblich und nimmt "ya". Aber wenn "pirtûk" (Bücher) im Plural steht, nimmt es "yê".
Ev pirtûk ya min e. (Dieses Buch ist meins. - Singular, weiblich)
Ev pirtûk yê min in. (Diese Bücher sind meine. - Plural, yê wird verwendet)
Gilt diese Regel nur für "mein"? Nein, sie gilt für alle Pronomen. Wenn wir zum Beispiel sagen "Dieses Buch ist unser", ist das Objekt Singular und weiblich, daher verwenden wir "ya":
Ev pirtûk ya me ye. (Dieses Buch ist unser. - Singular, weiblich)
Aber wenn dasselbe Objekt mehr als eins ist (also im Plural steht), verwenden wir unabhängig vom Geschlecht "yê":
Ev pirtûk yê me ne. (Diese Bücher sind unsere. - Plural, yê wird verwendet)


POSSESSIVPRONOMEN (Besitz)
Die Wörter, die Besitz anzeigen, wie "mein, dein, sein/ihr", sind im Kurdischen folgende:
Yê min / Ya min — mein (männlich / weiblich)
Yê te / Ya te — dein (männlich / weiblich)
Yê wî — sein (für einen Mann)
Yê wê / Ya wê — ihr (für eine Frau)
Yê me / Ya me — unser (männlich / weiblich)
Yê we / Ya we — euer / Ihr (männlich / weiblich)
Yê wan / Ya wan — ihr (Plural) (männlich / weiblich)


ZWEI FORMEN DES BESITZES (BEIDE SIND RICHTIG)
Im Kurdischen werden bei der Angabe von Besitz zwei verschiedene Strukturen verwendet, und beide sind grammatikalisch korrekt:
1. EINFACHE (LANGE) FORM: Wenn wir sagen wollen "Das ist meins", steht das Objekt am Satzanfang separat und wird mit "yê/ya" verbunden.
Ev kitêb yê min e. (Dieses Buch ist meins.)
Ev pirtûk ya min e. (Dieses Buch ist meins.)
Ev pirtûk yê min in. (Diese Bücher sind meine.) → Da es Plural ist, wird "yê" verwendet und das Verb zu "-in".
2. POSSESSIVKONSTRUKTION (KURZE FORM):
Ev pirtûka min e. (Das ist mein Buch.)
Ev kitêbê min e. (Das ist mein Buch.)
Ev pirtûkên min in. (Das sind meine Bücher.) → Da es Plural ist, wird die Endung "-ên" verwendet.
WICHTIGER HINWEIS (FALSCHE VERWENDUNG)
Beim Besitz gibt es zwei richtige Methoden: "Ev pirtûk ya min e" (lang) oder "Ev pirtûka min e" (kurz). Aber wir kombinieren diese beiden NICHT und sagen "Ev pirtûka ya min e". Das ist falsch.
In der Alltagssprache bevorzugen die Menschen im Allgemeinen die kurze Form. Das heißt, die Izafe-Endung wird an das Nomen angehängt. Hier sind die häufigsten Beispiele:
Ev şîrê min e. (Das ist meine Milch.)
Ev hevalê min e. (Das ist mein Freund.)
Ev jina min e. (Das ist meine Frau.)
Ev mêrê min e. (Das ist mein Mann.)
Ev pirtûka min e. (Das ist mein Buch.)
Nur wenn wir auf das Objekt zeigen und "Das ist meins" sagen, ohne das Nomen zu nennen, verwenden wir "yê/ya":
Ev yê min e. (Das ist meins. - Männlich)
Ev ya min e. (Das ist meins. - Weiblich)


FRAGEN: "WEM GEHÖRT DAS?"
Um zu fragen, wem etwas gehört, verwenden wir folgende Muster:
Yê kê ye? — (Für ein männliches Objekt) Wem gehört das?
Ya kê ye? — (Für ein weibliches Objekt) Wem gehört das?
Yê kê ne? — (Für Pluralobjekte) Wem gehören diese?
Beispiel:
Ev yê kê ye? — Wem gehört das? (männlich)
Ev ya kê ye? — Wem gehört das? (weiblich)
Ev yê kê ne? — Wem gehören diese? (Plural)
Wenn wir mit der Possessivkonstruktion fragen:
Ev pirtûka kê ye? — Wessen Buch ist das?
Ev hevalê kê ye? — Wessen Freund ist das?
Ev pirtûkên kê ne? — Wessen Bücher sind das? (Plural)


ANTWORTEN
Bei der Beantwortung einer Frage verwenden wir je nach Geschlecht und Anzahl des Objekts "yê" oder "ya".
Einfacher Satz (Lange Form):
Ev yê min e. — Das ist meins. (männlich)
Ev ya te ye. — Das ist deins. (weiblich)
Ev yê wî ye. — Das ist seins. (sein)
Ev ya wê ye. — Das ist ihr. (ihre)
Ev yê wan in. — Das ist ihr (Plural). (Plural)
Possessivsatz (Kurze Form):
Ev pirtûka min e. — Das ist mein Buch.
Ev hespê te ye. — Das ist dein Pferd.
Ev mala wî ye. — Das ist sein Haus.
Ev gula wê ye. — Das ist ihre Rose.
Ev zarokê wan in. — Das sind ihre Kinder.
Ev pirtûkên wan in. — Das sind ihre Bücher. (Plural)


WIE ERKENNT MAN DAS GESCHLECHT UND DEN PLURAL?
Im Kurdischen hat jedes Substantiv ein Geschlecht. Dies muss man sich merken. Im Plural entfällt die Geschlechtsunterscheidung.
Männliche (Nêr) Substantive:
kitêb (Buch)
mal (Haus)
kur (Sohn)
bav (Vater)
hesp (Pferd)
dest (Hand)
çav (Auge)
şîr (Milch)
Weibliche (Mê) Substantive:
pirtûk (Buch)
keç (Mädchen)
dayik (Mutter)
gul (Rose)
kursî (Stuhl)
av (Wasser)
Plural (Pirjimar) Substantive:
Im Plural gibt es kein Geschlecht. Alle nehmen "yê". Die Nomen erhalten die Endungen "-ên" oder "-an".
pirtûk → pirtûkên (Bücher)
heval → hevalan (Freunde)
mal → malan (Häuser)
gul → gulan (Rosen)


BEISPIELSÄTZE
Einfache Verwendung (ohne Objektname):
Ev yê min e. — Das ist meins (männlich).
Ev ya min e. — Das ist meins (weiblich).
Ev yê min in. — Das sind meine (Plural).
Possessivverwendung (mit Objektname):
Ev kitêbê min e. — Das ist mein Buch.
Ev pirtûka min e. — Das ist mein Buch.
Ev hespê te ye. — Das ist dein Pferd.
Ev gula wê ye. — Das ist ihre Rose.
Ev mala wî ye. — Das ist sein Haus.
Ev şîrê min e. — Das ist meine Milch.
Ev hevalê min e. — Das ist mein Freund.
Ev zarokê me ne. — Das sind unsere Kinder.
Ev pirtûkên te ne. — Das sind deine Bücher. (Plural)


FRAGE- UND ANTWORTDIALOG
A: Ev çi ye? (Was ist das?)
B: Ev pirtûk e. (Das ist ein Buch.)
A: Ev ya kê ye? (Wem gehört das? - Einfach, weiblich)
B: Ev ya min e. (Das ist meins.)
A: Ev pirtûkên kê ne? (Wessen Bücher sind das? - Possessiv, Plural)
B: Ev pirtûkên min in. (Das sind meine Bücher.)
A: Ev hespê kê ye? (Wessen Pferd ist das? - Possessiv)
B: Ev hespê wî ye. (Das ist sein Pferd.)
A: Ev gula kê ye? (Wessen Rose ist das? - Possessiv)
B: Ev gula wê ye. (Das ist ihre Rose.)
ÜBUNGEN
1. Was bedeutet "Ev yê min e."? → ................
2. Wie sagt man "Das ist deins (weiblich)." auf Kurdisch? → ................
3. Was heißt "Ev ya kê ye?" auf Deutsch? → ................
4. Wie sagt man "Das ist seins (sein)." auf Kurdisch? → ................
5. Wie sagt man "Das ist unser" für ein männliches Objekt? → ................
6. Wie sagt man "Das sind eure" für ein Pluralobjekt? → ................
7. Was bedeutet "Ev zarok yê wan in."? → ................
8. Wie sagt man "Das ist meine Milch." auf Kurdisch? (Kurzform) → ................
9. Was bedeutet "Ev hevalê min e."? → ................
10. Wie sagt man "Das ist mein Buch." auf Kurdisch? (Kurzform) → ................
ANTWORTEN:
1. Das ist meins. (männlich)
2. Ev ya te ye.
3. Wem gehört das? (weiblich)
4. Ev yê wî ye.
5. Ev yê me ye.
6. Ev yê we ne. (Da es Plural ist, wird "ne" verwendet)
7. Diese Kinder sind ihre (Plural).
8. Ev şîrê min e.
9. Das ist mein Freund.
10. Ev pirtûka min e. (oder Ev kitêbê min e.)


──────────────────────────────

POSSESSION AND BELONGING IN KURDISH — LESSON 24

──────────────────────────────
WHAT WILL WE LEARN IN THIS LESSON?
In this lesson, we will learn to ask and say who something belongs to. We will see how to form sentences like "This is mine", "Is this yours?" in Kurdish. In Kurdish, the words "ya" and "yê" play a very important role in expressing possession. We will also examine possessive pronouns (my, your, his/her) in detail.


BASIC CONCEPTS: "YA" AND "YÊ"
In Kurdish, "ya" and "yê" are words that replace a noun or determine what belongs to it. Which one is used depends on the gender (masculine/feminine) and number (singular/plural) of the possessed object.
Yê → Used for masculine (nêr) nouns and ALL PLURAL (pirjimar) nouns.
Ya → Used only for feminine (mê) and singular nouns.
So when a noun is plural, regardless of gender (masculine or feminine), only "yê" is used. For example, "pirtûk" (book) is feminine and takes "ya". But when "pirtûk" (books) is plural, it takes "yê".
Ev pirtûk ya min e. (This book is mine. - Singular, feminine)
Ev pirtûk yê min in. (These books are mine. - Plural, yê is used)
Does this rule only apply to "my"? No, it applies to all pronouns. For example, when we say "This book is ours", the object is singular and feminine, so we use "ya":
Ev pirtûk ya me ye. (This book is ours. - Singular, feminine)
But when the same object is more than one (i.e., plural), we use "yê" regardless of gender:
Ev pirtûk yê me ne. (These books are ours. - Plural, yê is used)


POSSESSIVE PRONOUNS (Possession)
The words that show possession, such as "my, your, his/her", are as follows in Kurdish:
Yê min / Ya min — my (masculine / feminine)
Yê te / Ya te — your (masculine / feminine)
Yê wî — his (for a man)
Yê wê / Ya wê — her (for a woman)
Yê me / Ya me — our (masculine / feminine)
Yê we / Ya we — your (plural/formal) (masculine / feminine)
Yê wan / Ya wan — their (masculine / feminine)


TWO FORMS OF POSSESSION (BOTH ARE CORRECT)
In Kurdish, two different structures are used when expressing possession, and both are grammatically correct:
1. SIMPLE (LONG) FORM: When we want to say "This is mine", the object stands separately at the beginning of the sentence and is connected with "yê/ya".
Ev kitêb yê min e. (This book is mine.)
Ev pirtûk ya min e. (This book is mine.)
Ev pirtûk yê min in. (These books are mine.) → Since it is plural, "yê" is used and the verb becomes "-in".
2. POSSESSIVE CONSTRUCTION (SHORT FORM):
Ev pirtûka min e. (This is my book.)
Ev kitêbê min e. (This is my book.)
Ev pirtûkên min in. (These are my books.) → Since it is plural, the ending "-ên" is used.
IMPORTANT NOTE (INCORRECT USAGE)
In possession, there are two correct methods: "Ev pirtûk ya min e" (long) or "Ev pirtûka min e" (short). But we do NOT combine these two and say "Ev pirtûka ya min e". That is wrong.
In everyday language, people generally prefer the short form. That is, the Izafe ending is added to the noun. Here are the most common examples:
Ev şîrê min e. (This is my milk.)
Ev hevalê min e. (This is my friend.)
Ev jina min e. (This is my wife.)
Ev mêrê min e. (This is my husband.)
Ev pirtûka min e. (This is my book.)
Only when we point to the object and say "This is mine", without naming the noun, do we use "yê/ya":
Ev yê min e. (This is mine. - Masculine)
Ev ya min e. (This is mine. - Feminine)


ASKING: "WHOSE IS THIS?"
To ask who something belongs to, we use the following patterns:
Yê kê ye? — (For a masculine object) Whose is this?
Ya kê ye? — (For a feminine object) Whose is this?
Yê kê ne? — (For plural objects) Whose are these?
Example:
Ev yê kê ye? — Whose is this? (masculine)
Ev ya kê ye? — Whose is this? (feminine)
Ev yê kê ne? — Whose are these? (Plural)
If we ask with the possessive construction:
Ev pirtûka kê ye? — Whose book is this?
Ev hevalê kê ye? — Whose friend is this?
Ev pirtûkên kê ne? — Whose books are these? (Plural)


ANSWERING
When answering a question, we use "yê" or "ya" depending on the gender and number of the object.
Simple Sentence (Long Form):
Ev yê min e. — This is mine. (masculine)
Ev ya te ye. — This is yours. (feminine)
Ev yê wî ye. — This is his.
Ev ya wê ye. — This is hers.
Ev yê wan in. — This is theirs. (Plural)
Possessive Sentence (Short Form):
Ev pirtûka min e. — This is my book.
Ev hespê te ye. — This is your horse.
Ev mala wî ye. — This is his house.
Ev gula wê ye. — This is her rose.
Ev zarokê wan in. — These are their children.
Ev pirtûkên wan in. — These are their books. (Plural)


HOW TO RECOGNIZE GENDER AND PLURAL?
In Kurdish, every noun has a gender. This must be memorized. In the plural, the gender distinction disappears.
Masculine (Nêr) Nouns:
kitêb (book)
mal (house)
kur (son)
bav (father)
hesp (horse)
dest (hand)
çav (eye)
şîr (milk)
Feminine (Mê) Nouns:
pirtûk (book)
keç (girl)
dayik (mother)
gul (rose)
kursî (chair)
av (water)
Plural (Pirjimar) Nouns:
In the plural, there is no gender. All take "yê". The nouns receive the endings "-ên" or "-an".
pirtûk → pirtûkên (books)
heval → hevalan (friends)
mal → malan (houses)
gul → gulan (roses)


EXAMPLE SENTENCES
Simple Usage (without object name):
Ev yê min e. — This is mine (masculine).
Ev ya min e. — This is mine (feminine).
Ev yê min in. — These are mine (Plural).
Possessive Usage (with object name):
Ev kitêbê min e. — This is my book.
Ev pirtûka min e. — This is my book.
Ev hespê te ye. — This is your horse.
Ev gula wê ye. — This is her rose.
Ev mala wî ye. — This is his house.
Ev şîrê min e. — This is my milk.
Ev hevalê min e. — This is my friend.
Ev zarokê me ne. — These are our children.
Ev pirtûkên te ne. — These are your books. (Plural)


QUESTION AND ANSWER DIALOGUE
A: Ev çi ye? (What is this?)
B: Ev pirtûk e. (This is a book.)
A: Ev ya kê ye? (Whose is this? - Simple, feminine)
B: Ev ya min e. (This is mine.)
A: Ev pirtûkên kê ne? (Whose books are these? - Possessive, Plural)
B: Ev pirtûkên min in. (These are my books.)
A: Ev hespê kê ye? (Whose horse is this? - Possessive)
B: Ev hespê wî ye. (This is his horse.)
A: Ev gula kê ye? (Whose rose is this? - Possessive)
B: Ev gula wê ye. (This is her rose.)


EXERCISES

1. What does "Ev yê min e." mean? → ................
2. How do you say "This is yours (feminine)." in Kurdish? → ................
3. What does "Ev ya kê ye?" mean? → ................
4. How do you say "This is his." in Kurdish? → ................
5. How do you say "This is ours" for a masculine object? → ................
6. How do you say "These are yours" for a plural object? → ................
7. What does "Ev zarok yê wan in." mean? → ................
8. How do you say "This is my milk." in Kurdish? (Short form) → ................
9. What does "Ev hevalê min e." mean? → ................
10. How do you say "This is my book." in Kurdish? (Short form) → ................
ANSWERS:
1. This is mine. (masculine)
2. Ev ya te ye.
3. Whose is this? (feminine)
4. Ev yê wî ye.
5. Ev yê me ye.
6. Ev yê we ne. (Since it is plural, "ne" is used)
7. These children are theirs.
8. Ev şîrê min e.
9. This is my friend.
10. Ev pirtûka min e. (or Ev kitêbê min e.)